jeudi 31 mai 2018

Quella chì ùn si pò scurdà...

Mille passi in a rena

u ventu l'hà spulati

mille passi in a neve

u sole l'hà sguassati

trè passi à u to latu

in core à me sò firmati.


dimanche 27 mai 2018

Veni cun me

Veni cun me alma zingara
partu à rifà lu viaghju
cun a mio pena per bagaghju
un basgiu u ricordu di Lara.

Sona per ella a mio ghitarra
cun a forza ch'ùn averaghju
canta à u mondu u so curaghju
è di l'agnella a stonda amara.

Cusì corta fubbe a so vita
carca di suffrenze è di pienti
d'esiliu è di tradimenti.

Tengu aperta la ferita
eterna muca chì sussura
ùn ti scurdà di 'ssa sciagura.


22/01/18





lundi 1 janvier 2018

Dumanda




Ti ne serai scurdatu

di l'abbracci d'una volta

era u tempu beatu

di licore è viola colta.


Ti ne serai scurdatu

quandu a strada di l'amore

facia l'omu sebbiatu

  è più dolce ogni albore.


Ti ne serai scurdatu

ti dicii u mio rè

una sera à l'abbrucatu

a prumessa fatta à me.


Ti ne serai scurdatu

mi ne sò scurdata eiu

si guarisce di u passatu

un altru hè turnatu meiu.





11/12/14

lundi 25 décembre 2017

Lamentu di a pasturella


 
Cusì grande addisperu
ci hà purtatu dicessette
quandu e sbirre di Cerberu
ci lamponu maladette
fiamme da brusgià caprette
case è loche predilette. 

Sinu à 'ssu funestu ghjornu
chì arricò pena è tristizia
cridia chì tale fornu
solu in Infernu ardia
 oghje l'Infernu hè quì
da cuntà ci a malavia.

Neru carbone ogni chjassu
odore d'abbrustulitu
e fiamme di Satanassu
l'avvene anu scuritu
è senza e mo bestie pare
ancu u sole annigritu.

Grasse o puru minute
 manse eranu e mio sgiotte
cum'è ghjuvelli tenute
curate ghjornu è notte
ora d'u monte à u pianu
di chjamà le serà vanu.

Quantu care e tenia
bianche o culore castagna
cum'è di a parentia
a più fida cumpagna
è per elle 'ssu lamentu
issu pientu chì ùn s'attagna.



30/08/17






dimanche 12 novembre 2017

In memoria

E colmi d'u ricordu
di una stessa luce
anu chjosu l'ochji 
à e nebbie di Punente.
O Signore
fate chì i curagiosi guerrieri di Berberia
ch'anu liberatu e nostre case
è purtatu à i nostri figlioli
u calore d'un surrisu,
si tenghinu à fiancu à noi
spalla à spalla
è ch'elli sappianu,
ch'elli sappianu o Signore
quantu l'emu tenuti cari.


https://www.youtube.com/watch?v=MM0QHnoZaEA


Testu scrittu (in lingua francese) nantu à una stela in Teghime, in umaggiu à i Gumieri maruccani ch'anu participatu à a liberazione di a Corsica, dopu à una battaglia feroce contru à l'Alemani, à u collu di Teghime (dinù chjamatu Collu di i Gumieri) in pruncipiu d'ottobre di u 43.
U 2 d'ottobre di sera, Teghime era in e mani di i Gumieri .
U 4 d'ottobre, entronu in Bastia liberata.

http://www.itineraires-liberation-corse.fr/data/1300

http://www.corsenetinfos.corsica/Bataille-de-Teghime-Le-Libera-Me-chante-par-la-Confrerie-San-Martinu-di-Patrimoniu_a5408.html

22 d'aprile di u 2017


dimanche 16 juillet 2017

Furiani...Manchester...una sera di maghju


Cuntà vogliu i malanni
di dui lochi in u mondu
u primu hè Furiani
fierezza d'u so circondu
spaziu di ghjocu è di cantu
Manchester hè u secondu.


In pettu un’ardente fiamma
a ghjuventù passiunata
mossa d’una stessa chjama
 à a festa era andata
conti eranu i to passi
giuventù disgraziata.


Tempu ghjuntu l’abbrucatu
in u celu di Furiani
u dimoniu spietatu
da ùn mutà i so piani
l’operata principiò
cun i so più negri panni.


In a Manchester Arena
s‘inalzavanu e canzoni
è a stella nantu à a scena
incantava i zitelloni
cumu sapè chì a pena
appruntava i so galloni ?


Un rimore acciunchente
segnu di pace finita
è u sangue d’u nucente
scorre à tempu à la so vita
 cusì inghjusta sintenza
  nisunu a si merita.


Si ne stà spenta Diana
quandu a parca hà chjamatu
è rottu u filu d’Ariana
per un fatu sugellatu
batte batte Falcinella
da tene l’usciu serratu.


Aghju in core un lamentu
è di maghju lu tagliolu
cagione di tantu pientu
mamma senza più figliolu
quandu l’orizonte scuru
ammanta e case di dolu.

24 di maghju di u 2017








jeudi 29 juin 2017

Firmeranu

È firmeranu
dolci ricordi
d'un tempu mele
à spannacore.

Paese caru
à la sulana
fola incantata
è ghjente amata.

Mumenti d'eri
mumenti andati
di zitellina
mea beata.

Duve serete
vi cercu in vanu
quandu a vita
face da birba.

06/06/2017




samedi 17 juin 2017

Vagabondu

The wanderer , George Grosz, 1936.

Chjassi di brina
in Moldavia
di petre arritte
in Galicia
vagabondu sò.

Stella cadente
speranze spente
viotu à l'intornu
vagabondu
un ghjornu.

Strada à cunchiglie
lettu fiuritu
volta di stelle
vagabondu
in a pelle.

Ripe silenziu
di u licenziu
angoscia arrente
vagabondu
da sempre.

Tanti li chjassi
frusti li passi
temu chì a notte
u mo nome
sguassi.

Intantu vocu
m'aspetta un locu
è l'ultimu viaghju
un vagabondu
firmeraghju.

15 di ghjugnu di u 2017




samedi 20 mai 2017

A nascita di l'aurore boreali

C'era una volta in a fredda è luntana Lappunia, Nils un bancalaru ch'allevava solu a so figliola. Truvatusi veduvu dopu chì a ciuccia abbia avutu sett'anni, li dedicava tuttu u so tempu è u s'amore, quand'ellu ùn era occupatu à zuccà e legne o à dà capu à l'oggetti di u cutidianu ch'ellu duvia cunfezziunà, secondu e cumande di a ghjente: un lettinu, una carreia, una scatula, in legnu di violu o di pinu.
Avia una passione secreta , u celu è e cunstellazioni è ùn mancava mai di ringraziallu quandu stalvava in a so vita una bella cosa. Era a so caccara chì l'avia dettu un ghjornu: "pensa à ringrazià l'universu è ti darà sempre un'altra ragiò di ringraziallu". 
Una matina ch'ellu andava in furesta i so ochji fubbenu attirati da una lucenda virdigna in a neve.Si ghjimbò è a so manu achjappò una petra tonda, di culore smeraldu, u so culore preferitu. A si messe in stacca è cuntinuò u so caminu.
A sera, prima d'andà à  dorme, s'era messu à pusà accantu à u carminu, un bichjeru di vinu caldu in manu. Era cum'è tribulatu : c'era una scarsia di clienti è dunque di solli...cumu pagà u latte ch'ellu  si facia purtà in casa ogni matina ? cumu imaginà un mumentu a so cara Elina priva di latte ?
Poi si ricurdò di a petra : era propiu bella, d'aspettu luccichiu è liscia à u tuccà sottu à e so dite rughjicose. Una petra rara. Pensò :"Forse chì a mi puderaghju vende à bon prezzu à qualchi gioellieru è cun a muneta pagà e mo debbite..."
Cum'è appaciatu è colmu di a dolce felicità di quellu chì sà chì i so guai sò per finìsce, s'addurmintò.


***

U lindumane, andendu à taglià u legnu scuntrò un cucinu buscaghjolu. Li disse chì in a cuntrata curria a voce ch'un omu entria in e case per frambuttà o ancu peghju.
L'era ghjuntu u trimuleghju. Pensava à Elina, rimasta sola in a casuccia. Passò una gattiva ghjurnata : da tantu ùn avia capu à ciò ch'ellu facia s'era guasi ammuzzatu un ditu. Turnò in casa cun u batticore. Ingrandò u spaventu quandu visse a porta spalancata, moltu più chì u cane ùn era mancu venutu à falli a festa cum'è ogni sera.
"Elina !...Elina !" chjamò in sottuvoce.
Un'ochjata à a piccula cucina è a mubiglia summaria : un tavulinu, duie carreie è una scanceria in legnu d'epicea, fatta da ellu stessu . Nantu à a tola era firmatu un troncu di pane, appena di salame è una buttiglia di vinu. Una tola di dopu pranzu.
"Serà venutu u mo fratellu?"
Quandu venia à l'ispensata purtava sempre u so buccone, furmagliu o salame.Truvò strana cosa chì a figliola un abbia sbarazzatu. Era sempre zitella ma quandu ci vulia à preparà u manghjà o assestà a casa facia propiu da dunnetta. U megliu ch'ella pudia fà per aiutà u babbu.
"Sò quì...sott'à u lettu..." rispose a figliola in una voce mischiata di pientu. 

***

"Hè ghjuntu un omu...cridia chè t'eri tù...mi sò piattata sottu à u lettu...ùn hà pigliatu nunda...infine credu..."
A zitella era cummossa assai. E lacrime sculavanu à funtane nantu à u so visu.
"Aghju fattu propiu da vigliacca..."
Nils circava à cunsulalla :"ùn ti frasturnà. U principale hè chè tù ùn abbia nunda; avà ci tuccherà à esse attenti è à stà sempre à porta chjosa ."
Eppuru qualcosa tribulava u bancalaru senza ch'ellu ne possa truvà a ragione.
Li vense in core quella petra verde, affunata à tanti belli sogni. L'avia messa in cucina, in fondu di a scanceria.
Trimuleghju. Una volta dinù.
Sentia una debulezza in e so anche. Li mancavanu e forze per andà à vede sì a petra era sempre à a so piazza. Circava à dassi curagiu. "A petra serà sempre quì...chì ne feria 'ssu ladru di un minerale senza interessu per ellu ?" In un mumentu di curagiu ritrovu si precipitò in cucina.
Ciò ch'ellu temia era accadutu: ùn c'era più nunda in a scanceria.
U corciu Nils ch'avia messu tante sperenze in 'ssa petra si lasciò cascà in terra. Firmò immobile un tempu, u visu piattu in e so mani, po mughjò, i pugni alzati:
"Maladettu ladru !!"
In 'ssu mumentu precisu una timpesta si scatinò.

***

 Lampi. Tonu. Ventu furiosu. Di memoria d'abitante, sbuffulate cusì ùn si n'era mai vistu. Per furtuna e vite umane fubbenu risparmiate. L'animali dinù si franconu da l'ira di l'elementi.
Un saccu appicollu, un omu chì circava à fughje s'era ritrovu prigiuneru di una burrasca è mandatu per aria. Era u furdanu. U lindumane, quandu chì a natura ebbe ritrovu a so pace, Nils truvò u saccu propiu davanti à a casa, pienu di tutti l'oggetti arrubati. Prevense u viciname, chì tutt'ognu possa ricuperà u so bè. Per ringraziallu, u più anzianu d'u paese, à l'orlu di a morte è senza famiglia vicina, li regalò un'asta d'oru, lascita di u so arcicaccaru.
Di u birbu ùn si ne sentì più parlà.
Ciò chì a ghjente un sapia hè chì durante a timpesta, l'omu tenia in stacca quella petra verde rubata ind'è Nils; ne fubbe cusì spulata in altu cele.
Si dice chì da tandu, u cele lapponu s'illumina d'un splendore verde smeraldu, da schjarisce a notte è tene sveglie e cuscenze, ramintendu à l'omi chì e strade di u ladruciniu sò è seranu sempre un cattivu andà per quale ci s'incamina.
À l'incuntrariu, campà da onest'omu venerà ricumpensatu un ghjornu o l'altru.


U sette di maghju di u 2017




Fiura: authentik.canada.com


lundi 17 avril 2017

E rosule di Saadi

T'aghju vulsutu purtà stamane duie rose
n'avia tantu in grembiu, regine maestose
chì i nodi strinti ùn l'anu pussute tene.

Si sò strappati i nodi. E rose vulate
in u ventu, sinu à u mare sò andate,
l'acqua anu seguitatu per ùn più rivene.

Rossa a matarasciata cum'è infiarata.
Ne ferma a mo rodda stasera prufumata
è nantu à a mo pelle u muscosu ricordu.


D'appressu à Les roses de Saadi*, Marceline Desbordes-Valmore


***

Natu in Chiraz versu u 1210 è mortu versu u 1291 Saadi fubbe unu di i pueti è cuntatori persani più famosi di l'epica medievale.
Hà scrittu frà altru u Golistan (l'ortu di e rosule) è u Bustan (l'ortu di i frutti).
Saadi hè cunnisciutu per à so maestria di a lingua è a prufundezza di e so idee.



dimanche 9 avril 2017

Eranu e Palme...

T'avveni ?

U sole splendia
tuttu era felicità
un ghjornu di canti
di tavulini bianchi
di merli rossi
di fratellanza.

D'azuru era u cele
è allegra a rundinella
era tempu mele
di u tenesi caru
di l'eiu è tù.


Eranu e Palme
un ghjornu di tant'anni fà...
T'avveni ?
 O memoria...



Natu in 17 in Leidenstadt

S’era natu in 17 in Leidenstadt Nantu à ruvine insanguinate Seria statu un bravu o un peghju cristianu S’era statu Allemanu Di t...