mardi 18 février 2020

O casa di u mo babbu !


O casa di u mo babbu duve aghju filatu a lana,
induve e sere d’inguernu pusata à u fucone
stava à sente canzoni di quella vita isulana
eccu ch’hè ghuntu u tempu di lascià u to pentone !

Ed ogni sera, passagera in case nuvelle,
asculteraghju canzoni ch’ùn saperaghju micca ;
ed ogni sera, dopu à tante faccende nuvelle,
anderaghju in case ch’ùn cunnisceraghju micca.

Casa di petra induve quelli ch’o tengu caru
in mancanza di me pregheranu, addisperati,
in giru à u to focu spentu, inghjinuchjati,

quandu puderaghju torna a sera filà a lana,
vicinu à u fucone ascultendu vechje canzoni ?




18/02/20

Dappressu à O maison de mon père ! di Charles Péguy.

samedi 15 février 2020

I separati


Ùn scrive. Sò trista mi vuleria spegne.
L’estati senza tè hè notte senza stelle.
Aghju chjosu ‘sse bracce ch’ùn ti ponu tuccà,
U mo core hè turnatu una tomba ghjalata.
Ùn scrive !

Ùn scrive. Ùn amparemu à l’altru l’addiu.
Quantu t’aghju tenutu...dumanda à tè, à Diu !
In fondu di u silenziu ascultà u t’amore,
Hè ascultà u cele senza lascià i fiori.
Ùn scrive !

Ùn scrive. Temu à tè ; temu a mo memoria ;
Colma di a to voce chì à spessu mi chjama.
Ùn mustrà l’acqua chjara à chì ùn a pò beie.
A to scrittura cara hè ritrattu di tè.
Ùn scrive ! 

Ùn scrive parulle ch’ùn senteraghju più :
Pare chì a to voce e mi sparghji in core ;
Ch’e veca risplende attraversu u to surrisu ;
Mi si pare chì un basgiu e stampi nant’u mo core .
Ùn scrive !

Livia-Maria Ciccoli
15/02/20

D’appressu à Les séparés, Marceline Desbordes-Valmore





mercredi 12 février 2020

Preghera per andà in Paradisu cun i sumeri


Quandu mi tuccherà à andà versu voi, o Signore, fate ch’ellu sia un ghjornu chì a campagna serà in festa.
Sceglieraghju, cum’è l’aghju sempre fatta, un caminu per andà à modu meiu in Paradisu, duve ancu in ghjurnata lucenu e stelle.
Piglieraghju u mo bastone è per istrada anderaghju, è à i sumeri i m’amichi diceraghju : « sò u pueta è vocu in Paradisu, chì infernu ùn ci n’hè in casa di u Signore ».
Eppo aghjusteraghju : « Alò venite, cari amichi di u cele azuru, corce bestie chì d’un muvimentu d’arechja cacciate e mosche, i colpi è e vespe. »
Chè vo mi vecate à mezu à ‘sse bestie amate chì ghjimbanu u capu pianu pianu è s’arrestanu aghjunghjendu l’unghjule di manera cusì dolce chì v’arrecanu cumpassione.
Veneraghju seguitatu da e so mille arechje , seguitatu da quelli chì portanu e curbelle, quelli chì trascinanu e carrette di saltimbanchi, o carrette di piumacci o di latta, da quelli chì portanu tinelle inchjaccate, da sumere piene cum’è otre, à u passu sciancu, da quelli chì portanu pantaloni, per via di e muche turchine chì sgottanu, fatte da e mosche testarde accumpulate.
O Signore ,fate ch’o venga versu voi cun tutti i sumeri à fiancu.
Fate chì, in pace, l’anghjuli ci portinu ver di fiumicelli pampanuti duve tremanu chjarasge lisce cum’è a pelle di e zitelle, è fate chì ghjimbu in ‘ssu locu d’anime, nantu à e vostre acque divine, sia eiu tale à i sumeri chì spechjeranu a so umile è dolce puvertà à a chjarezza di l’amore eternu.
Livia-Maria Ciccoli
12/02/20
D'appressu à Prière pour aller au Paradis avec les ânes, Francis Jammes.


mardi 11 février 2020

A morte di u cane


In prima c’era un gruppu annantu à a rena
chì fidighjava ùn sò cosa. « Un cane chì crepa ! »
mughjonu i ciucci  « chì vulete ch’ellu sia. »
È l’aghju vistu puvaracciu chì ghjacia.
L’oceanu li lampava a so sciuma addossu
dicia una : “trè ghjorni ch’ellu ùn s’hè mossu
eppuru li parlemu ma ùn apre l’ochji
-u padrone hè marinaru » disse un vechjottu.
Un pilotu affaccatusi in finestra :
« stu cane more d’ùn sente a voce maestra.
Ghjust’à puntu u so batellu entre in portu ;
u padrone hè per ghjunghje, ellu serà mortu .»
Vicinu à a povera bestia sò firmatu
ma cioca ùn trennicava nè corpu nè capu,
stava ochji chjosi, paria morta in terra
u so maestru hè ghjuntu à tempu à a sera,
Vechju anch’ellu, zembu cum’è purtendu a croce,
disse u nome di u so cane in sottuvoce.
È tandu stanca, aprendu i so ochji d’ombra
guardò u so maestru è un’ultima stonda
a bestia hà trennicatu a so povara coda
poi si n’hè morta…

Livia-Maria Ciccoli
10/02/20
D’appressu à La mort  du chien, Victor Hugo




jeudi 6 février 2020

Sì o ma sì

Tutti i m’amichi sò luntanu
u mo core s’hè tramutatu
e vacanze sempre in cità
i mo prugetti sò…caminà
è i m’amori…inventà
Sì o ma sì
sì o ma sì
o ma tù vidissi a mo vita
pienghju cum’è ridu
sì o ma sì
ma u m’avvene ferma grisgiu
u mo core transitu
È u tempu fila cum’è un trenu
vecu a ghjente chì prumena
ma aghju cusì poca scenza
chì s’ellu passa u benestà
ùn li saperaghju parlà
Sì o ma sì
sì o ma sì
o ma tù vidissi a mo vita
pienghju cum’è ridu
sì o ma sì
ma u m’avvene ferma grisgiu
u mo core transitu
U mo core si stà à u caldu
è lasciu passà u ventu
spente sò e mo voglie, in pulvina
è m’addurmentu tranquilla
nè bisbigliu nè sintimentu
Sì o ma sì
sì o ma sì
o ma tù vidissi a mo vita
pienghju cum’è ridu
sì o ma sì
ma u m’avvene ferma grisgiu
u mo core transitu
Sì o ma sì
sì o ma sì
o ma tù vidissi a mo vita
pienghju cum’è ridu
sì o ma sì
ma u m’avvene ferma grisgiu
u mo core transitu
LM Ciccoli
03/02/20
Si maman si, parulle Michel Berger


jeudi 30 janvier 2020

Parte nanzu à i mei


Ghjente chì balla intornu
à un corpu chì s’addurmenta
immensu amore
pè l’addiu à un parente
calmu calmu
pintu à culor di l’artifiziu
rusinu turchinu è biancu
è pianu pianu
nantu ad ogni labbra un surrisu
pè tutta la ghjente à fiancu
è senza più addisperu
si festighjeghja u m’interru
Fulena chì si ne vola
sottu à l’ochji cuntenti
s’adunisce à e luciole
per un ultimu mumentu
è per sempre
fermerà in mente
Aghju spessu bramatu
di parte nanzu à i mei
per ùn esse l’erede
d’a so fiamma chì si more
è andamine
in core ‘ssu sentimentu
ch’elli camperanu eterni
semplicemente
fessinu ch’a notte sia chjara
cum’è a i fochi di San Ghjuvà
è i so ochji aperti
pè festighjà u m’interru
Fratelli surelle mamma è babbu
à tutti vi tengu caru
ùn ne fate preghera
v’aspettu per istrada
a polvera mai rifiata
è cun l’anima allegra
lascendumi ferete festa
chì l’amore mai s’arresta…
Livia-Maria Ciccoli
16/01/20
(Partir avant les miens, parulle Daniel Balavoine)
image web


mardi 21 janvier 2020

Hijo de la luna


Scioccu ch’ùn capisce
a legenda chì dice
chì una zingara
a luna pregò sinu à u fà di u ghjornu
pienghjendu dumandava
un omu ch’a vuleria spusà per amore
« Averai u to sposu
donna bruna »
da quassù rispose
a luna
« ma derai in scambiu
u to primu fantu
appena appena natu…”
Quella chì per l’omu
lascia u so figliolu
pocu l’averà amatu
Luna voli esse mamma
ma ùn trovi l’amore
chì rispondi à ‘ssa chjama
dimmi luna d’argentu
senza bracce cume
annannà u zitellu
figliolu d'a luna
D’un zingaru moru
nasce u zitellu
bianca di culore
era a so pelle
e pupille grisge
micca verde alive
figliolu albinu d’a luna
« Tù scià maladettu
d’un gadjo l’erede
di un biancu di pelle »
Luna voli esse mamma
ma ùn trovi l’amore
chì rispondi à ‘ssa chjama
dimmi luna d’argentu
senza bracce cume
annannà u zitellu
figliolu d'a luna
L’omu credendusi desonoratu
cultella in manu
a so sposa circò
«‘ssu ciucciu ùn hè di me
m’ai ingannatu bè… »
à morte li minò
è u ciucciu in collu
attippò pè u collu
quassù l’abbandunò
Luna voli esse mamma
ma ùn trovi l’amore
chì rispondi à ‘ssa chjama
dimmi luna d’argentu
senza bracce cume
annannà u zitellu
figliolu d'a luna
Quandu a criatura
ride giuconda
di gioia la luna
diventa tonda
è quand’ella pientu
discresce da falli un viculellu d’argentu
Livia-Maria Ciccoli
13/01/20
(Parulle in spagnolu : J.M. Cano - Adatt.in francese: D. Burgard)

jeudi 16 janvier 2020

Di sicuru


Ci hè cum’è un gustu amaru in noi
un pulvericciu in tuttu eppoi
a zerga muta à fiancu à noi
ci sò silenzii chì parlanu
più chè parulle in soprappiù
è ‘sse dumande ch’ùn capisci più
Di sicuru
di sicuru
si balla sempre
nantu à armunie
care in a mente
di sicuru
di sicuru
si ride sempre
di 'sse pazzie
cum‘è nucenti
ma più cum’è prima
E ‘ss’impegnu ch’ùn conta più
cum’è un fastidiu un disgustu
à chì pò ghjuvà di corre pertuttu ?
teni ‘ssa ferita à l’ascosu
cum’è un impiastru fangosu
ch’ùn cambia nunda, chì cambia tuttu
Di sicuru
di sicuru
si balla sempre
nantu à armunie
care in a mente
di sicuru
di sicuru
si ride sempre
di 'sse pazzie
cum‘è nucenti
ma più cum’è prima
ma più cum’è prima
Livia-Maria Ciccoli 
07/01/20

(d'appressu à Evidemment, parulle Michel Berger)


https://www.youtube.com/watch?v=eXsox2-

lundi 13 janvier 2020

Tutti i mughji l’SOS


Cum’è un scemu và à lampà in mare
buttiglie viote eppo brama
ch’attraversu leghjerai
SOS scrittu cun u ventu
per ditti ch’o mi sentu solu
disegnu à l’inchjostru viotu un desertu
Hè difficile di chere aiutu
quandu ci affoga u scumpientu
è l’angoscia è u pientu
strughjenu tutti i mughji d’amore
di quelli più disgraziati
chì d’ùn esse ascultati
si ne vanu
Eppo corgu
m’arripiccu à a vita
m’imbriacu di u mormu
di a ghjente à l’intornu
cum’è liane intrecciate
senza capì l’addisperu
di e parulle mandate
Tutti i mughji l’SOS
partenu per aria
in l’acqua lascianu tracce
da e bianche sciume adurnate
chjosi in la nave di vetru
i messaghji lottanu
i marosuli i rimandanu
in petre di stella nantu à i scogli
È aghju coltu lu vetru rottu
incollatu unu à unu i pezzi
tuttu era chjaru è nettu
di pettu à u passatu nunda à fà
eroi novi da truvà
in ‘ssu mondu u più bellu
ferma à fà
Eppo corgu
m’arripiccu à a vita
m’imbriacu di u mormu
di a ghjente à l’intornu
cum’è liane intrecciate
senza capì l’addisperu
di e parulle mandate
Tutti i mughji l’SOS
partenu per aria
in l’acqua lascianu tracce
da e bianche sciume adurnate
chjosi in la nave di vetru
i messaghji lottanu
i marosuli i rimandanu
in petre di stella nantu à i scogli

Livia Maria Ciccoli
14/01/20

Tous les cris les SOS (parulle Daniel Balavoine)


mercredi 8 janvier 2020

Ti prumettu


Ti prumettu u sale d’u basgiu d’a mo bocca
Ti prumettu u mele d’a mo manu chì ti tocca
Ti prumettu u cele sopra à li to sogni
È fiori è carezze à vulene torna
Ti prumettu a chjave di i mo secreti
Ti prumettu a mo vita e mo gioie e mo pene
Ti prumettu u focu invece d’a mitraglia
Mai parlà d’addii solu di vultà
Ci credu cum’è à a terra cum’è à u sole
Ci credu cum’è un ciucciu chì crede in le fole
Ci credu cum’è à a to pelle i to bracci strinti
Ti prumettu una storia sfarente di l’altre
Cun tè vogliu credeci torna
Ti prumettu ghjorni culor di e to vene
Ti prumettu notte rosse quantu ne vene
Ore infiarate è minuti bianchi
Seconde spenserate à ritmu d’i to fianchi
Ti prumettu i mo bracci per purtà i to strazii
Ti prumettu e mo mani chè t’e possa basgià
Ti prumettu i mo ochji sì t'ùn poi più vede
D’esse allegru per tè sì tù ùn ai più speme
Ci credu cum’è à a terra cum’è à u sole
Ci credu cum’è un ciucciu chì crede in le fole
Ci credu cum’è à a to pelle i to bracci strinti
Ti prumettu una storia sfarente di l’altre
Aiutami à credeci torna
Ancu s’ella ùn hè vera, troppu volte intesa
Sì e parulle sò fruste cum'è di creta
I primi fochi a sai sò nati di a petra
Forse chì cun u tempu, à chì vole crede
Pruvemu una volta per vede
Ancu s’ella ùn hè vera, s’o ti contu fole
È e parulle fruste fulena chì vola
Ancu si a nostra storia finisce à l’albore
Ti prumettu una stonda di febbra è d'amore
Micca a vita sana, qualch’ora
Ti prumettu u sale d’u basgiu d’a mo bocca
Ti prumettu u mele d’a mo manu chì ti tocca
Ti prumettu u cele sopra à li to sogni
È fiori è carezze à vulene torna
hmmm...
LM CIccoli
27/12/19
(Je te promets-parulle J.J Goldman)
https://www.youtube.com/watch?v=-TkrMyXYbik

jeudi 28 novembre 2019

À l'inchjostru di i to ochji

Postu ch'ùn seremu mai inseme noi
chì simu soli è scemi è l'altri numerosi
daretu à a murale stanu ascosi
ti vuleria dì
tuttu ciò ch'aghju scrittu
l'aghju scrittu à l'inchjostru di i to ochji

Ùn avia micca vistu e to catene
à lume di u to sguardu mi scurdava d'e meie
sunniavamu d'amore è di libertà
ti vuleria dì
tuttu ciò ch'aghju scrittu
hè u to surrisu chì u m'hà dittatu

Venerai aspessu à truvammi in sognu
venerai sempre da duve si alza lu sole
è si per casu mi scurdessi di tè
ti vuleria dì
tuttu ciò ch'aghju scrittu
averà un tempu
u muscu di u rimpientu.

28/11/19

A l'encre de tes yeux
(Paroles Francis Cabrel)

https://www.youtube.com/watch?v=82g1GtNeNT0

Natu in 17 in Leidenstadt

S’era natu in 17 in Leidenstadt Nantu à ruvine insanguinate Seria statu un bravu o un peghju cristianu S’era statu Allemanu Di t...