dimanche 15 mars 2020

A ballata di a povara ghjente


O rè chì serete ghjudicati un ghjornu
Pensate à quelli ch’ùn anu un baiuccone ;
D’u populu amore abbiate cumpassione,
Prontu à zappà è prontu à fà a guerra
À pagà e tasse è à fà a tribbiera.
A povara ghjente hè dannata - hè cusì !
È a so soma sempre di più pisia.
I menu tocchi ùn anu u necessariu.
U fretu l’acqua eppo l’astru sulariu,
Per i disgraziati tuttu hè calvariu.

U corciu paisanu hà u so da fà
Tale à ‘sse bestie minate di staffile.
Hà fattu e vindemie, messu u fornu à scaldà
Per un pranzu un matrimoniu da accuncià,
Vene u signoru sempre di più vile ;
È nantu à u so vassalu in lu dannu,
Cum’è un acula l’artigliu, mette a manu,
« Eccumi ! » dice pigliendu pane è fruttu
Per i disgraziati hè calvariu tuttu.

15/03/2020

D’appressu à Ballade des pauvres gens, di Théodore de Banville.




mardi 10 mars 2020

Coronavirus



À capu di dui mesi
Dopu ghjuntu l’annu novu
Ci hè affaccatu un arnese
Di numaru dicianove
Di cunsunanza latina
Venutu si sà da a China

Tanti paesi culpisce
Dapoi ch’ellu hè natu
Ma u più chì mi ferisce
Hè ch’u mare hà francatu
Da casticà a più bella
A nostra cara isulella

Ùn ci vole à tuccassi a manu
Nè à basgiassi in carrughju
Sentu un sentimentu stranu
Mi pare d’esse à u bughju
O ch’ellu parti luntanu
È torni prestu u veranu !

Hè venutu da l’Asia
È ci face tutti pari
Di pettu à ‘ssa batteria
Siamu ricchi o povari
Ognunu pò esse toccu
Ùn hè micca un taroccu

Ma n’avemu vistu d’altre
Trà fiumare è timpesta
A fame a guerra è l’armate
In quarantacinque a pesta
Cun a fede sempre à latu
Un ghjornu ritorna a festa

Chjosi sò licei è scole
I parchi è i sinemà
A vi dicu nun sò fole
In casa ci vole à firmà
Pare un filmu di fizzione
A nostra realità

Prestu prestu à u Corona
Li feremu u funerale
Sentu digià a ciccona
Hè finitu u tempurale
Purteranu torna i ciucci
Maschere di Carnavale

In aspettendu a partenza
Di ‘ssu pessimu invitatu
Coronavirus chjamatu
Tenimu forte a sperenza
È preghemucila bona
Da u cininu à a mammona

10/03/20

dimanche 8 mars 2020

Brama


Ùn fussi ch’una stonda
Pusà vicinu à tè
Fà di ogni seconda
Una stonda piacè
Cum’è di lugliu scorsu
Intorn’à quellu caffè       

Ùn fussi ch’un mumentu
Ritruvà lu to sguardu
Cusì dolce è clemente
In core à me stampatu
A chjama à l’impruvisu
Un ci hè più bellu azardu

Ùn fussi ch’una cria
Cuntemplà le to mani
In giru à ‘ssa tazzina
Mazzulu di veranu
È da tandu turnate
A mo vita u mo fiatu

Vuleria ci pensu
Rivede u to surrisu
Culombu à cele immensu
U mo fiore d’alisu
E to labbre seranu
Tandu u mo paradisu.






samedi 7 mars 2020

A bellula entrata in grate


Damicella bellula, corpu longu è magru
Per un tufone strettu si n’entrò in grate
Surtia di malatia
Quì campendu ciatta ciatta
Ne fece un bellu ripastu,
Manghjò, ruzzicò in paperia
Prisutti è tutta a salameria !
In conclusione, eccula
Grassa, paffuta, tondula.
Techja techja, passata una settimana
Intesu un rimore, vole esce d’a tana,
Ma ùn passa più, crede ad un’illusione.
Dopu riflettutu un pocu
Dice : « sò misteri, eppuru hè u locu ;
Ci sò passata ùn seranu cinque ghjorni.”
Li dice un topu, videndula dassi rimenu
« Ò cummà ! Aviate tandu u corpu menu pienu. 
Magra site entrata è magra ci vole à sorte. 
A possu dì à d’altri, ciò ch’eo dicu à voi,
Ma acqua in bocca o seriate in l'imbrogli
Chì à u soiu ùn serà paru u vostru l'errore. »

07/03/20

D’appressu à La belette entrée dans un grenier, di La Fontaine.





vendredi 6 mars 2020

A capana di u piscadore


Face notte. A capana misera hè chjosa,
U locu hè umbrosu, è si sente qualcosa
Chì face lume attraversu l’attrachju scuru.
Reti di piscadori sò appese à u muru.
In u scornu in fondu duve qualchi piattarellu
Nant’e scance d’a cridenza luce un pucarellu,
Si vede un lettone cun longhe tendine stanche,
Vicinu, una strapunta copre vechje panche.
Cinque ciucci, nidi d’anime, penciuleghjanu.
U caminu altu duve e fiaccule veghjanu
Arrussisce u sulaghju scuru ; fronte ghjimbata,
Una donna preca in ghjinochje cum’è malata.
Hè a mamma. Sola hè. Fora, di bianca sciuma,
À u cele i venti i scogli a nebbia a notte pagna,
L’oceanu lampa un singhjozzu di calamaru.
L’omu hè in mare. Da zitellu hè marinaru…
Face un‘aspra battaglia contru à u scuru azardu
Acqua o burrasca, ci vole à sorte, ci vole à parte
Chì i ciucci anu a fame. Parte a sera solu
Quandu l’acqua hè nant’e scale d’a punta d’u molu.

06/03/20

                                         pittura Juan Gonzalez Alacreu

D’appressu à La cabane du pêcheur, di Victor Hugo.

jeudi 5 mars 2020

Desideriu-Federico Garcia Lorca


Desideriu
1920

Solu, lu to core calurosu
è nunda d’altru.
Lu mio paradisu, un campu
senza rusignolu
nè lira
cù un riu prudente
è una funtanella.
Senza ventu chì sprona
li frundami,
nè stella chì voglia
fà si fronda.
Una smensa luce,
chì seria una luciola
d’un altru ghjornu
in un campu
di sguardi rotti.
Chjaru riposu
duve tutti li nostri basgi,
nivuli sunadori
di l’eccu,
anderianu à sbuccià.
È lu to core calurosu
è nunda d’altru.

(Traduttu in lingua corsa da Guidu Benigni in Puesie scelte)




mardi 3 mars 2020

Cum’è tè


Vestuta di villutu avia l’ochji chjari
À fiancu à a so mamma in giru u parentatu
Ci fideghja distratta à u sole
Chì si ne và

U ritrattu hè ingiallitu ma ci viderai
L’amore in un surrisu una sera luntana
Li piacia à ascultà à Mozart è à Schumann

Cum’è tè cum’è tè cum’è tè cum’è tè
Cum’è tè cum’è tè cum’è tè cum’è tè
Cum’è tè ch’o fideghju cun amore
Cum’è tè chì t’addurmenti o tesora
Cum’è tè cum’è tè cum’è tè cum’è tè

Si n’andava à a scola in paese d’in ghjò
Amparava e leggi è i libri di storia
Cantava e granochje è e principesse
Di e fole

Li piacia a so puppatula i s’amichi
Soprattuttu Anna Ruth eppo Jeremie
È si serianu forse spusati in Varsuvia

Cum’è tè cum’è tè cum’è tè cum’è tè
Cum’è tè cum’è tè cum’è tè cum’è tè
Cum’è tè ch’o fideghju cun amore
Cum’è tè chì t’addurmenti o tesora
Cum’è tè cum’è tè cum’è tè cum’è tè

Si chjamava Sarah ùn avia ott’anni
A so vita era ghjochi, sogni di verani
Ma altra ghjente un ghjornu l’hà purtatu affanni

Avia i t’ochji chjari è avia a t’età
Zitelluccia tranquilla da tutti amata
Ma ùn hè micca cum’è tè nata quì è avà

Cum’è tè cum’è tè cum’è tè cum’è tè
Cum’è tè cum’è tè cum’è tè cum’è tè
Cum’è tè ch’o fideghju cun amore
Cum’è tè chì t’addurmenti o tesora
Cum’è tè cum’è tè cum’è tè cum’è tè
Cum’è tè cum’è tè cum’è tè cum’è tè

 03/03/20

Fotografia web, zitelli è donna daretu à i fili spinati in Birkenau



D’appressu à Comme toi (parulle Jean-Jacques Goldman)


lundi 2 mars 2020

O lu mo babbu è la mo mamma !


O lu mo babbu è la mo mamma ! O i mo cari defunti, chì avete campatu cun tanta mudestia in ‘ssa casuccia, à voi devu tuttu !
U to ardore, curagiosa mamma, u m’ai trasmessu. S’aghju sempre assuciatu a grandezza di a scienza à quella di a patria, hè perchè eru impastatu di i sentimenti chè tù m’avii ispiratu.
È tù, caru babbu, a to vita fù faticosa quant’è u to mistieru, m’ai mustratu ciò ch’ella pò fà a pazienza in l’impegnu à longu andà. À tè devu a tenacità in lu travagliu d’ogni ghjornu ; avii e qualità perseveranti chì rendenu e vite utili, è dinù l’ammirazione per l’omi di prima trinca è per e grandi cose. Guardà in sù, amparà sempre di più, circà à elevassi sempre, eccu ciò chè tù m’ai insegnatu. Amparendumi à leghje, eri penserosu d’amparammi a grandezza di a Francia.
Siate benedetti l’unu è l’altru, cari parenti, per ciò chè vo site stati, è lasciatemi dedicavvi l’omagiu fattu oghje à ‘ssa casa.

02/03/20

D’appressu à u discorsu di l’inaugurazione d’una lastra cummemurativa posta nantu à u muru di a casa nativa di Louis Pasteur in Dôle.
Discorsu fattu da Pasteur stessu, chì ne prufitta per ripurtà ‘ss’omagiu nantu à i so parenti smariti.




samedi 29 février 2020

Corrida


Dipoi u tempu ch’aspettu
in ‘ssu pezzu bughjosu
sentu a ghjente chì ride è canta
in fondu à u curridò
qualchidunu hà toccu u marchjone
è sò corsu ver di u ghjornu
aghju vistu e fanfare e barriere
a ghjente à l’intornu.

À u pruncipiu m’hè parsu
ch’ellu era solu un ghjocu
ma l’usciu hè chjosu in ‘ssu locu
è l’aiutu scarsu
anu chjosu daretu à me
di paura ch’o mi n’andessi
ma a ferà finita
‘ssa stupida ballerina.

Serà seriu ‘ssu mondu ?
Serà seriu ‘ssu mondu ?
Andalusia mi n’arricordu
i prati è i catti vicinu
ùn mi face micca trimà
 ‘ssu mezu muschinu !
L’aghju da chjappà cun u so cappellu
falli girà cum’è un sole.

Stasera a moglie di u tureru
s’addurmenterà sola
serà seriu ‘ssu mondu ?
serà seriu ‘ssu mondu ?
n’aghju persiguitu ombre
guasi toccu e so ballerine
m’anu pichjatu forte in collu
da ch’eo mi chjini.

Da duve sorte ‘ss’acrubatu
cun u so custume di carta
ùn aghju amparatu à cumbatte
una puppatula
sente a rena sottu à u mo capu
chì piacè, quantu face prò
ch’ella venga a fine prestu
Andalusia mi n’arricordu

I sentu ride mentre spatansciu
sentu a trumbetta chì ribomba
Serà pussibule di ghjucà tantu
in giru à una tomba?
serà seriu ‘ssu mondu ?
serà seriu ‘ssu mondu ?

29/02/20
D’appressu à La corrida
Parulle Francis Cabrel






O Maria



O Maria sì tù sapessi
Quantu male ch’aghju addossu
O Maria s’o pudessi
In bracce à tè truvà riposu
Svanita la mo nucenza
Eri per me l’ultima scenza
Pocu à pocu ti ne vai
Malgradu i mo sforzi addisperati

È più nunda serà cum’è prima
Aghju vistu più morte chè vita
L’omi sò tocchi di scimità
Cos’ùn deria per sminticà…
O Maria sì tù sapessi
Quantu male ch’aghju addossu
O Maria s’o pudessi
In bracce à tè truvà riposu
Corgu da l’alba à l’abbrocu
Senza sapè duve vocu
In lu rimore in lu fume
Vecu u sangue corre à fiume


Pianu pianu s’avvicina u ghjornu
Ci vulerà à esse curagiosu
Cullà à u fronte in prima ligna
Ti pregu fammi un segnu o Maria
È chjinatu in l’erba mi svegliu
Aghju avutu a morte à fiore di pelle
È m’hà prumessu un rigalu
Vacanze cun u s’ultimu ballu
O Maria sì tù sapessi
Quantu male quant’affanni
In cele t’aspetteraghju
Chè tù venga à ritruvammi
In cele t’aspetteraghju
Chè tù venga à ritruvammi

11/01/20



 (Marie, parulle Gérald de Palmas)


jeudi 27 février 2020

Statua di donna cun e mani liate




Ognunu ti dà subitu u nome di statua
Ed eo ti chjamu donna.

Orni un giardinu publicu.
Da luntanu ci inganni.
Omu crede chè tù sia mezu arritta
In ricordu di un bellu sognu,
Pigliendu u to slanciu per campallu.
Da vicinu u sognu diventa chjaru :
Ai e mani liate in u spinu
Da una corda di marmaru
È cum’è tù ti teni, hè a to vuluntà
Di truvà qualcosa chì t’aiuti
À fughje l’angoscia di u prigiuneru.
T’hà cumandatu omu cusì à u scultore :
Una prigiunera.
Un poi tene in la to manu nè l’acqua
Nemmancu u minimu fiore.
E to mani sò liate.
Ùn hè solu u marmaru chì t’incatena
Tale Argus.Sì qualcosa avessi da cambià
In lu viaghju di i marmari,
Sì e statue entressinu in lotta
Da conquistà a libertà, l’ugualità
Cum’è i schiavi,
I morti
è u nostru sentimentu,
Tù camineristi
In ‘ssa cusmugunia di i marmari,
mani liate
Prigiunera.

Ognunu ti dà subitu u nome di statua
Ed eo ti chjamu donna.
Micca tantu perchè u scultore
Hà cunfidatu una donna à u marmaru
È chì e to iglie prumettenu
Una fertilità di statua,
Una bella racolta d’immubilità.
Per via di ‘sse mani liate chè tù ai
Da ch’o ti cunnoscu, da seculi,
Ti chjamu donna.

Ti chjamu donna
Perchè sì prigiunera.

27/02/20

Da una puesia di Kiki Dimoula, puetessa greca (06/06/31-22/02/20)
In Le peu du monde suivi de Je te salue jamais.Editions Gallimard
2010.

Cuscenza di l’inghjustizia fatta à e donne attraversu a cuntemplazione di una statua di donna.




Natu in 17 in Leidenstadt

S’era natu in 17 in Leidenstadt Nantu à ruvine insanguinate Seria statu un bravu o un peghju cristianu S’era statu Allemanu Di t...