mercredi 26 février 2020

U fruttetu



In l’ortu, inzuccaratu di carofuli è sambula
quandu l’alba hà incrusciatu a piverella frunduta
è chì i calafroni pazzi, appesi à e pumate,
trimuleghjanu, di guazza è di suchju imbriacati,
veneraghju sottu à l’azuru è a nebbia chì balla,
briaca di u tempu vivace è d’u ghjornu ritrovu ;
u mo core s’arrizzerà cum’è u ghjallochju à l’alba
chì canta senza piantassi ver di u sole novu.
L’aria calda è bianca allatterà a virdura,
u sforzu generosu è cautu di a piantina,
a ‘nsalata viva eppo u bussu di a cunfina,
a buchjula chì gonfia sinu à fà un’apertura.
A terra bangata induve maturisce a grana
ondulerà, allegra è dolce, un solcu dopu à l’altru,
fiera di sente in la so carne sottuterrana
u destinu di a vigna è di a biada serratu.
Prugnoni tornanu russini sopr’e foglie incollate
nantu à u muru di petra da u sole scaldatu ;
è a luce s’impachjerà di ogni chjassu scurdatu
duve ferà da vestitu l’ombra d’e viole sbucciate.
Cum’è un gustu di rinascita è di cosa suchjosa
cullerà da a zucca incrusciata è da u milone,
è meziornu infiarerà l’erba silenziosa,
serà cheta è longa ‘ssa ghjurnata di sulleone.
È a casa paterna cun u vechju tettu di teghje,
si lascerà a porta scura è l’alette aperte,
da rispirà l’odore di i rubi è di i cutogni,
pisiu è spapersu in tondu à i sepali verdogni;
Dolce è indifferente u mo core serà in pendita
cum’è u frundame soffice di e baghjine à l’ascosu
induve, a notte, a guazza si pone è serpighja
è scola senza guastalli u sognu nè u riposu.
Seraghju franca da l’amarezza è da u timore,
stanca cum’è un giardinu duve un tempu ci hà piossu,
cheta cum’è un stagnu chì luccicheghja è fuma à l’albore,
nisun penseru in mente nisuna suffrenza adossu,
ùn saperaghju più nunda di l’affari di ‘ssu mondu,
di e pene di a mo vita è di a mo nazione,
steraghju à sente cantà in u mo core prufondu
a pace armuniosa di a germinazione.
In u mo candore ritrovu è a mo semplicità,
ùn averaghju più nisun orgogliu è seraghju tale
à e mo surellucce, a gruseglia è a pampana
chì sò frà altre u piacè amabile di l’estate;
Da tantu seraghju cummossa è à ‘ssa terra liata
penseraghju esse ci stata digià interrata,
è mischiammi, da viva, à u misteru languente
chì nutrisce è fiurisce da i corpi tutte e piante.
Fatta fine serà ghjusta è serà bona di crede
chì i mo ochji ondighjanti sò cum’è issu linu,
è chì u mo core, ardente è pisiu, hè issa pera
chì maturisce pianu pianu à u sole estatinu…



26/02/20
D’appressu à Le verger, Anna de Noailles

lundi 24 février 2020

Dilla (Words, F.R David)

Dilla ùn hè faciule
cume truvà a via per dì ch’o tengu à tè
ùn hè faciule
dilla ùn hè faciule
serà a sola via per dì ch’o tengu à tè
ùn hè faciule

Eccu sò un musicante
cun meludie in la mente
ma e mo parulle sò sgalabate
apru lu mio core à tè
spergu chè tù mi credi chì…

Dilla ùn hè faciule
cume truvà a via per dì ch’o tengu à tè
ùn hè faciule

Eccu a mo corcia canzone
scritta per tè cun passione
nisun sensu ascosu quandu dicu
ch’o ti tengu caru amore
è ti pregu credimi chì…

Dilla ùn hè faciule
cume truvà a via per dì ch’o tengu à tè
ùn hè faciule
ùn hè faciule…dilla ùn hè faciule

Dilla ùn hè faciule
cume truvà a via per dì ch’o tengu à tè
ùn hè faciule
ùn hè faciule
serà a sola via per dì ch’o tengu à tè
ùn hè faciule

D’appressu à Words, parulle Tommy Boyce/Bobby Hart

24/02/20

https://www.youtube.com/watch?v=2h7XPx1XJQo

samedi 22 février 2020

Matine zitellesche


Ed era cuntenta tandu, ancu à mezu à u dulore.
U mo sguardu smaravigliatu s’apria tale un fiore.
A notte, presentia l’aurora è a so bocca ambrata.
Mi svegliava; mi piacia à u muru a carta culurata ;
Circava à induvinà s’ellu facia bellu à l’ortu ;
U sole à e tendine appiccava a so cullana d’oru.
Stava à sente u cantu chetu è pisiu ch’ella modula
A forte, a testarda ma tranquilla è vechja pendula.
Mi dicia in me stessa : « Eccu! Sett’ore di matina;
U ci passeremu à corre in l’erba ‘ssu ghjornu d’estatina,
Vicinu à u chjarasgiu dalmatu è à a cicala,
Un ghjornu sanu à paspà ciò ch’a natura ci rigala,
À corre appressu à a gioia in giru à i rusulaghji tondi,
À ballà in l’azuru chjaru cun i muschini giocondi,
À penciulà guasi, azzicati da a luce turchina,
Mustrendu u nostru visu più dolce, quellu d’a zitellina… »

22/02/20
D’appressu à Matins d’enfant, di Anna de Noailles.



jeudi 20 février 2020

Primu surrisu di u veranu



Mentre à e so opare vane
l’omi spatanscioni si ne vanu
Marzu ride di l’acque piuvane
è in secretu acconcia u veranu.

Per e piccule pratelline
in a campagna addurmintata
stira bianche cullarine
è bottuli d’oru intaglia.

In a vigna in l’ortu supranu
Va, tinghjidore nuttambulu
ciuffettu di cignu in manu
da infarinà l’amandulu.

Mentre a natura si riposa
Marzu fala à l’orte deserte
allaccia bottuli di rosa
à imbusti in villutu verde. 

Allegru cumpone sulfegi
ch’ellu fisca pianu à i merli
sumena ancu passaneve
è viulette quantu ne vene.

Nant’u criscione di a funtana
arechja pinza beie u cervu
cun a so manu ascosa sgrana
e campanelle d’u mughettu.

Sott’à l’erba, per chè t’a cogli
ci mette una fragula rossa
è da paratti da u sole
cappelli di fronde accozza.

È quandu a so faccenda hè compia
chì u so regnu hè per finisce
à u sogliu d’aprile dice:
“Veni o veranu a casa hè pronta !”

Livia-Maria Ciccoli
19/02/20

D’appressu à Premier sourire du printemps, di Théophile Gautier.



mardi 18 février 2020

O casa di u mo babbu !


O casa di u mo babbu duve aghju filatu a lana,
induve e sere d’inguernu pusata à u fucone
stava à sente canzoni di quella vita isulana
eccu ch’hè ghuntu u tempu di lascià u to pentone !

Ed ogni sera, passagera in case nuvelle,
asculteraghju canzoni ch’ùn saperaghju micca ;
ed ogni sera, dopu à tante faccende nuvelle,
anderaghju in case ch’ùn cunnisceraghju micca.

Casa di petra induve quelli ch’o tengu caru
in mancanza di me pregheranu, addisperati,
in giru à u to focu spentu, inghjinuchjati,

quandu puderaghju torna a sera filà a lana,
vicinu à u fucone ascultendu vechje canzoni ?




18/02/20

Dappressu à O maison de mon père ! di Charles Péguy.

samedi 15 février 2020

I separati


Ùn scrive. Sò trista mi vuleria spegne.
L’estati senza tè hè notte senza stelle.
Aghju chjosu ‘sse bracce ch’ùn ti ponu tuccà,
U mo core hè turnatu una tomba ghjalata.
Ùn scrive !

Ùn scrive. Ùn amparemu à l’altru l’addiu.
Quantu t’aghju tenutu...dumanda à tè, à Diu !
In fondu di u silenziu ascultà u t’amore,
Hè ascultà u cele senza lascià i fiori.
Ùn scrive !

Ùn scrive. Temu à tè ; temu a mo memoria ;
Colma di a to voce chì à spessu mi chjama.
Ùn mustrà l’acqua chjara à chì ùn a pò beie.
A to scrittura cara hè ritrattu di tè.
Ùn scrive ! 

Ùn scrive parulle ch’ùn senteraghju più :
Pare chì a to voce e mi sparghji in core ;
Ch’e veca risplende attraversu u to surrisu ;
Mi si pare chì un basgiu e stampi nant’u mo core .
Ùn scrive !

Livia-Maria Ciccoli
15/02/20

D’appressu à Les séparés, Marceline Desbordes-Valmore





mercredi 12 février 2020

Preghera per andà in Paradisu cun i sumeri


Quandu mi tuccherà à andà versu voi, o Signore, fate ch’ellu sia un ghjornu chì a campagna serà in festa.
Sceglieraghju, cum’è l’aghju sempre fatta, un caminu per andà à modu meiu in Paradisu, duve ancu in ghjurnata lucenu e stelle.
Piglieraghju u mo bastone è per istrada anderaghju, è à i sumeri i m’amichi diceraghju : « sò u pueta è vocu in Paradisu, chì infernu ùn ci n’hè in casa di u Signore ».
Eppo aghjusteraghju : « Alò venite, cari amichi di u cele azuru, corce bestie chì d’un muvimentu d’arechja cacciate e mosche, i colpi è e vespe. »
Chè vo mi vecate à mezu à ‘sse bestie amate chì ghjimbanu u capu pianu pianu è s’arrestanu aghjunghjendu l’unghjule di manera cusì dolce chì v’arrecanu cumpassione.
Veneraghju seguitatu da e so mille arechje , seguitatu da quelli chì portanu e curbelle, quelli chì trascinanu e carrette di saltimbanchi, o carrette di piumacci o di latta, da quelli chì portanu tinelle inchjaccate, da sumere piene cum’è otre, à u passu sciancu, da quelli chì portanu pantaloni, per via di e muche turchine chì sgottanu, fatte da e mosche testarde accumpulate.
O Signore ,fate ch’o venga versu voi cun tutti i sumeri à fiancu.
Fate chì, in pace, l’anghjuli ci portinu ver di fiumicelli pampanuti duve tremanu chjarasge lisce cum’è a pelle di e zitelle, è fate chì ghjimbu in ‘ssu locu d’anime, nantu à e vostre acque divine, sia eiu tale à i sumeri chì spechjeranu a so umile è dolce puvertà à a chjarezza di l’amore eternu.
Livia-Maria Ciccoli
12/02/20
D'appressu à Prière pour aller au Paradis avec les ânes, Francis Jammes.


mardi 11 février 2020

A morte di u cane


In prima c’era un gruppu annantu à a rena
chì fidighjava ùn sò cosa. « Un cane chì crepa ! »
mughjonu i ciucci  « chì vulete ch’ellu sia. »
È l’aghju vistu puvaracciu chì ghjacia.
L’oceanu li lampava a so sciuma addossu
dicia una : “trè ghjorni ch’ellu ùn s’hè mossu
eppuru li parlemu ma ùn apre l’ochji
-u padrone hè marinaru » disse un vechjottu.
Un pilotu affaccatusi in finestra :
« stu cane more d’ùn sente a voce maestra.
Ghjust’à puntu u so batellu entre in portu ;
u padrone hè per ghjunghje, ellu serà mortu .»
Vicinu à a povera bestia sò firmatu
ma cioca ùn trennicava nè corpu nè capu,
stava ochji chjosi, paria morta in terra
u so maestru hè ghjuntu à tempu à a sera,
Vechju anch’ellu, zembu cum’è purtendu a croce,
disse u nome di u so cane in sottuvoce.
È tandu stanca, aprendu i so ochji d’ombra
guardò u so maestru è un’ultima stonda
a bestia hà trennicatu a so povara coda
poi si n’hè morta…

Livia-Maria Ciccoli
10/02/20
D’appressu à La mort  du chien, Victor Hugo




jeudi 6 février 2020

Sì o ma sì

Tutti i m’amichi sò luntanu
u mo core s’hè tramutatu
e vacanze sempre in cità
i mo prugetti sò…caminà
è i m’amori…inventà
Sì o ma sì
sì o ma sì
o ma tù vidissi a mo vita
pienghju cum’è ridu
sì o ma sì
ma u m’avvene ferma grisgiu
u mo core transitu
È u tempu fila cum’è un trenu
vecu a ghjente chì prumena
ma aghju cusì poca scenza
chì s’ellu passa u benestà
ùn li saperaghju parlà
Sì o ma sì
sì o ma sì
o ma tù vidissi a mo vita
pienghju cum’è ridu
sì o ma sì
ma u m’avvene ferma grisgiu
u mo core transitu
U mo core si stà à u caldu
è lasciu passà u ventu
spente sò e mo voglie, in pulvina
è m’addurmentu tranquilla
nè bisbigliu nè sintimentu
Sì o ma sì
sì o ma sì
o ma tù vidissi a mo vita
pienghju cum’è ridu
sì o ma sì
ma u m’avvene ferma grisgiu
u mo core transitu
Sì o ma sì
sì o ma sì
o ma tù vidissi a mo vita
pienghju cum’è ridu
sì o ma sì
ma u m’avvene ferma grisgiu
u mo core transitu
LM Ciccoli
03/02/20
Si maman si, parulle Michel Berger


jeudi 30 janvier 2020

Parte nanzu à i mei


Ghjente chì balla intornu
à un corpu chì s’addurmenta
immensu amore
pè l’addiu à un parente
calmu calmu
pintu à culor di l’artifiziu
rusinu turchinu è biancu
è pianu pianu
nantu ad ogni labbra un surrisu
pè tutta la ghjente à fiancu
è senza più addisperu
si festighjeghja u m’interru
Fulena chì si ne vola
sottu à l’ochji cuntenti
s’adunisce à e luciole
per un ultimu mumentu
è per sempre
fermerà in mente
Aghju spessu bramatu
di parte nanzu à i mei
per ùn esse l’erede
d’a so fiamma chì si more
è andamine
in core ‘ssu sentimentu
ch’elli camperanu eterni
semplicemente
fessinu ch’a notte sia chjara
cum’è a i fochi di San Ghjuvà
è i so ochji aperti
pè festighjà u m’interru
Fratelli surelle mamma è babbu
à tutti vi tengu caru
ùn ne fate preghera
v’aspettu per istrada
a polvera mai rifiata
è cun l’anima allegra
lascendumi ferete festa
chì l’amore mai s’arresta…
Livia-Maria Ciccoli
16/01/20
(Partir avant les miens, parulle Daniel Balavoine)
image web


mardi 21 janvier 2020

Hijo de la luna


Scioccu ch’ùn capisce
a legenda chì dice
chì una zingara
a luna pregò sinu à u fà di u ghjornu
pienghjendu dumandava
un omu ch’a vuleria spusà per amore
« Averai u to sposu
donna bruna »
da quassù rispose
a luna
« ma derai in scambiu
u to primu fantu
appena appena natu…”
Quella chì per l’omu
lascia u so figliolu
pocu l’averà amatu
Luna voli esse mamma
ma ùn trovi l’amore
chì rispondi à ‘ssa chjama
dimmi luna d’argentu
senza bracce cume
annannà u zitellu
figliolu d'a luna
D’un zingaru moru
nasce u zitellu
bianca di culore
era a so pelle
e pupille grisge
micca verde alive
figliolu albinu d’a luna
« Tù scià maladettu
d’un gadjo l’erede
di un biancu di pelle »
Luna voli esse mamma
ma ùn trovi l’amore
chì rispondi à ‘ssa chjama
dimmi luna d’argentu
senza bracce cume
annannà u zitellu
figliolu d'a luna
L’omu credendusi desonoratu
cultella in manu
a so sposa circò
«‘ssu ciucciu ùn hè di me
m’ai ingannatu bè… »
à morte li minò
è u ciucciu in collu
attippò pè u collu
quassù l’abbandunò
Luna voli esse mamma
ma ùn trovi l’amore
chì rispondi à ‘ssa chjama
dimmi luna d’argentu
senza bracce cume
annannà u zitellu
figliolu d'a luna
Quandu a criatura
ride giuconda
di gioia la luna
diventa tonda
è quand’ella pientu
discresce da falli un viculellu d’argentu
Livia-Maria Ciccoli
13/01/20
(Parulle in spagnolu : J.M. Cano - Adatt.in francese: D. Burgard)

Natu in 17 in Leidenstadt

S’era natu in 17 in Leidenstadt Nantu à ruvine insanguinate Seria statu un bravu o un peghju cristianu S’era statu Allemanu Di t...